چه آدم کارش رو دوست داشته باشه و چه دوست نداشته باشه، اگه هر روز تکرار کنه به مهارت می رسه. اما اگه با عشق انجام بده از زندگی لذت بیشتری می بره.

از این به بعد هر وقت تو خیابون یا هر جای دیگه مشکلی دیدم با موبایل عکس یا فیلم می گیرم و نشرش می دم تا اون شخص بی تربیت رسوا بشه

شب بوی مرگ می ده. بوی وحشت. بوی خلوت و سیگار و خفگی. بوی کابوس و جنگ دایم درونی بین خواستن و نخواستن. بین باید و نباید. بین بودن و نبودن.

29 آبان بود یا 30 آبان؟ با برگ نی یه چیزی درست کردم. نمی دونم دوام می آره یا نه. خیلی دلم می خواد بدونم باهاش چه چیزایی می شه درست کرد.

همه میگن دوران دانشجویی بهترین دوره زندگی ادمه. ترم چهار رو هم پشت سر گذاشتم و نتونستم ازش لذت ببرم. نمیدونم باید بیشتر زور بزنم یا ایراد از یه چیز دیگه است؟

امشب فقط داریوشه که حرفای دل من رو میفهمه. تو جاودانهای داریوش. تو غم رو جاودانه کردی...

قبلا پرشین بلاگ بودم و به دلایلی دارم به بلاگفا میآم. خیلی از نوشته هام رو دارم جا می ذارم. مثل گیجا می مونم. هم دلم می خواد اونجا رو ول کنم و هم به خاطر نوشته هام دلم می خواد بمونم. ولی فکر کنم بیشتر به اونجا عادت کردم تا یه علاقه جدی.

نمی دونم می خوام چی کار کنم. هنوز تو وجودم یه دختر کوچولوی شش هفت ساله هستم که بزرگترین خواسته اش یه آب نبات یا رفتن به شهربازی یا یه چیز کوچولوئه. نمی دونم باید با زندگیم چی کار کنم. البته شنیدم می گن بعضیا دیر بالغ می شن اما در مورد خودم نمی دونم این اتفاق کی می افته. یه خرده دارم نگران می شم.